Dis­lek­si, en basit ta­nı­mıy­la, ze­ka­sın­da sorun ol­ma­yan bi­ri­nin ya­şa­dı­ğı okuma güç­lü­ğü. Dün­ya­ca ünlü mo­da­cı Tommy Hil­fi­ger da dis­lek­si ne­de­niy­le okul­da ba­şa­rı­sız olan­lar­dan. Ba­ba­sı ço­cuk­ken ‘sen­den bir şey olmaz’ me­sa­jı­nı ıs­rar­la Tommy’nin ka­fa­sı­na ka­zı­ma­ya ça­lış­mış. Ame­ri­can Dre­a­mer isim­li öz­ya­şa­möy­kü­sün­de, o gün­le­ri şöyle an­la­tı­yor:

“Me­tin­le­ri takip ede­mi­yor­dum. Bir kitap oku­ma­ya ça­lış­sam, bir bö­lüm­den ancak iki sayfa oku­ya­bi­li­yor­dum, sonra aşa­ğı­dan yu­ka­rı­ya oku­ma­ya baş­lı­yor­dum. Göz­le­rim bir sa­tır­dan di­ğe­ri­ne at­lı­yor­du. Say­fa­nın or­ta­sı­na iniş ya­pı­yor ve yu­ka­rı doğru oku­ma­ya devam edi­yor­dum. Bazen say­fa­nın sa­ğın­dan baş­la­yıp ge­ri­ye doğru oku­yor­dum. Bunu kont­rol ede­mi­yor­dum. Bil­gi­yi her­ke­sin al­dı­ğı yol­lar­dan ala­ma­dı­ğım için, in­san­la­rın yay­dı­ğı ener­ji­yi, yüz ifa­de­le­ri­ni, beden dil­le­ri­ni iz­li­yor­dum…Dis­lek­tik ol­du­ğum yıl­lar sonra an­la­şıl­dı.

Dis­lek­si, ya­ra­tı­cı sek­tör­de ola­ğa­nüs­tü ba­şa­rı ka­za­nan başka bir­çok ünlü isim­de gö­rü­len bir durum. Eins­te­in, Wins­ton Churc­hill, Ric­hard Bran­son, Ste­ven Spi­el­berg, Walt Dis­ney, Jamie Oli­ver, Can Dün­dar ve daha pek çok ünlü isim, dis­lek­si­ye rağ­man ha­yat­ta ba­şa­rı­lı ol­muş­lar.

Hatta dis­lek­si sa­ye­sin­de ba­şa­rı­lı ol­muş­lar bile de­ni­le­bi­lir, çünkü dis­lek­sik ço­cuk­la­rın sağ beyni çok güçlü olu­yor. Bu da müt­hiş bir ya­ra­tı­cı­lık po­tan­si­ye­li ve güçlü bir hayal gücü demek. Bu ne­den­le bazı ya­ban­cı kay­nak­lar­da dis­lek­si­ye, di­sek­si ye­te­ne­ği de denir.

Ya­ra­tı­cı­lı­ğın 21. Yüz­yı­lın e önem­li be­ce­ri­le­rin­den biri ol­du­ğu­nu dü­şü­nür­sek, bu yüz­yıl dis­lek­sik bi­rey­le­rin yük­se­liş yüz­yı­lı ola­bi­lir.

(Bahar ERİŞ’in Anne Bey­ni­mi Aç adlı ki­ta­bın­dan alın­tı­dır.)

WhatsApp'ta Paylaş