Ço­cuk­la­ra yak­la­şım­la­rı­mı­zı kısa ve be­lir­gin ola­rak ifa­de­len­di­rir­sek “Bu­ra­da­yım. Din­li­yo­rum. An­lı­yo­rum. Umu­rum­da­sın.” Bu basit ifa­de­le­ri ebe­vey­nin ço­cu­ğuy­la ge­çir­di­ği zaman içe­ri­sin­de kul­lan­ma­sı önem­li­dir. Bu ifa­de­ler­de­ki amaç ço­cu­ğa ebe­vey­nin senin yap­tı­ğın her şeyi kabul edi­yor, ken­di­ni iyi his­set­tir­me zo­run­lu­lu­ğu his­set­ti­ğin­de veya ço­cu­ğun tüm so­run­la­rı­nı çözme yü­küm­lü­lü­ğü ol­du­ğu me­sa­jı­nı ver­mek de­ğil­dir. “Bu­ra­da­yım” sö­zü­nün amacı ço­cu­ğa ebe­vey­nin fi­zik­sel, ma­ne­vi ve duy­gu­sal açı­dan ya­nın­da bu­lun­du­ğu­nu be­lirt­mek­tir. ‘Ebe­vey­nin dik­ka­ti­ni ve öz­ve­ri­si­ni sana ve­re­cek, senin dün­ya­na gir­me­ye ve his­set­tik­le­ri­ni his­set­me­ye açık ve il­gi­li­yim’ me­sa­jı­nı ver­mek­tir. “Din­li­yo­rum” sö­züy­le ebe­veyn tüm du­yu­la­rıy­la, hem ku­lak­la­rı hem de gö­züy­le din­le­me­ye hazır ol­du­ğu­nu be­lir­tir. Ço­cu­ğun söy­le­mek, yap­mak ve ifade etmek is­te­di­ği her şeyle il­gi­len­mek­te­dir, bu öfke veya diğer ne­ga­tif duy­gu­lar olsa bile. Hatta ebe­veyn ço­cu­ğun ifade et­me­dik­le­ri­ni bile din­le­mek­te­dir. “An­lı­yo­rum” sö­züy­le ebe­veyn ço­cu­ğu­nu ola­bil­di­ğin­ce an­la­ya­bil­mek için onu kendi seç­ti­ği yolla ve kendi tem­po­sun­da özel dün­ya­sı­na gö­tür­me­si­ne izin ve­re­ce­ği­ni be­lir­tir. Ço­cu­ğun sa­de­ce söy­le­di­ği ve ifade et­ti­ği şey­le­ri değil, aynı za­man­da oyu­nu­nun ve dav­ra­nı­şı­nın ge­ri­sin­de­ki duy­gu­la­rı ve de­ne­yim­le­ri de an­la­ma­ya ha­zır­dır. Bu üç söz­cük söy­len­di­ğin­de çocuk ebe­vey­nin me­sa­jın­da­ki diğer söz­cü­ğü tec­rü­be eder: “Umu­rum­da­sın.” Ebe­veyn­le­rin çoğu ço­cuk­la­rı­nın ken­di­le­ri­nin on­la­rı ne kadar önem­se­di­ği­nin ve umur­la­rın­da ol­duk­la­rı­nın far­kın­da ol­duk­la­rın­dan emin­dir­ler. Bunu her gün ço­cuk­la­rı­na sev­di­ği ye­me­ği ha­zır­la­ya­rak, is­te­di­ği oyunu ala­rak ve hatta onu ko­ru­ya­rak gös­ter­dik­le­ri­ni dü­şü­nür­ler. Çocuk, ken­di­si­ne hem ko­nuş­ma­sı hem de dav­ra­nı­şıy­la “Bu­ra­da­yım, din­li­yo­rum, an­lı­yo­rum, umu­rum­da­sın,” me­sa­jı­nı veren ebe­veyn­le temas ha­li­ne gel­di­ğin­de se­si­nin önem­li ol­du­ğu­nu, onun­la kati bir bi­çim­de, dı­şa­rı­dan her­han­gi bir etken ol­ma­dan il­gi­len­di­ği­ni, karar veren, öğ­re­ten, mak­sat­lı ro­lü­nün ter­si­ne yol gös­te­ril­me­ye hazır ol­du­ğu­nu görür.

WhatsApp'ta Paylaş